To jest wersja do trzymania pod ręką. Otwierasz ją, gdy masz uruchomić zespół agentów w Claude Code, i odhaczasz kroki po kolei — od włączenia funkcji po czyste zamknięcie. Każdy punkt to jedna czynność, którą da się sprawdzić.
Zespół agentów to kilku agentów pracujących równolegle, z jedną wspólną listą zadań i z możliwością rozmawiania między sobą. Sięgasz po niego przy złożonym zadaniu z kilkoma obszarami; przy prostszym wystarczy pojedynczy agent albo podagent.
0. Zanim zaczniesz — warunki wstępne
- Sprawdź, czy zadanie nadaje się na zespół — patrz sekcja „Kiedy nie używać zespołu” niżej. Jeśli nie nadaje, zatrzymaj się tutaj i użyj pojedynczego agenta lub podagenta.
- Przyjmij do wiadomości, że funkcja jest eksperymentalna i domyślnie wyłączona — przed pierwszym uruchomieniem musisz ją włączyć.
- Otwórz oficjalną dokumentację zespołów agentów Claude Code — będzie potrzebna w dwóch następnych krokach.
1. Włącz funkcję i naucz projekt, jak działają zespoły
- Włącz funkcję jednym ustawieniem (zmienną) w pliku konfiguracyjnym projektu
settings.json. Skopiuj gotowy fragment z oficjalnej dokumentacji Claude Code — albo poproś Claude Code, żeby wstawił go do ustawień lokalnych projektu. - Weź adres dokumentacji i poproś Claude Code o stworzenie z niej lokalnego przewodnika — pliku Markdown w folderze
docs. - Sprawdź, że plik powstał. Od tej pory Claude Code sięgnie do niego, zamiast za każdym razem czytać dokumentację online.
2. Sformułuj polecenie
Zespół wywołujesz zwykłym językiem, bez specjalnej składni. Trzymaj się czterech kroków:
- Zacznij od celu. Powiedz z góry, do czego dąży cały zespół — agenci budzą się bez kontekstu i znają tylko to, co poda im główna sesja. Dzięki temu każdy rozumie nie tylko własne zadanie, ale i to, po co ma obok siebie pozostałych.
- Określ skład. Napisz wprost, na przykład „stwórz zespół trzech agentów na modelu X”. Do wyboru są modele Haiku, Sonnet i Opus — od najszybszego i najtańszego po najmocniejszy.
- Opisz każdą rolę. Dla każdego agenta podaj: co ma robić, co ma wytworzyć i z kim ma się skontaktować, gdy skończy (na przykład „gdy będziesz gotowy, wyślij wynik agentowi front-endu”).
- Nazwij efekt końcowy. Powiedz wprost, co chcesz dostać na koniec — działającą aplikację, raport z testów albo krótki dokument opisujący, co zbudowano i jak to uruchamiać dalej.
Zasady, które trzymają zespół w ryzach
- Przydziel każdemu agentowi jego pliki. Jeśli kilku agentów edytuje ten sam plik, mogą nadpisać sobie nawzajem pracę.
- Określ wynik dokładnie. Mgliste polecenia dają mgliste efekty.
- Wskaż odbiorców z imienia. Nie zakładaj, że agent sam się domyśli, do kogo i po co ma napisać.
- Trzymaj się trzech do pięciu agentów. Większy rój to chaos i wyższy koszt.
- Podaj pełny kontekst od razu. Agenci mogą przeczytać wszystkie pliki w projekcie, ale na starcie nie dostają nic poza tym, co im powiesz.
3. Ustaw to, co agenci mają w chwili startu
- Zatwierdź wybrane polecenia z góry w ustawieniach projektu — agenci dziedziczą uprawnienia głównej sesji, więc to, co zatwierdzisz, mają również oni.
- Sprawdź, że agenci mają dostęp do plików projektu oraz do podłączonych narzędzi i umiejętności (skills) — czyli do wszystkiego, czym dysponuje główna sesja.
- Zdecyduj, kto zatwierdza plany w trybie zatwierdzania planu. Zanim agent zacznie cokolwiek wykonywać, musi przedstawić plan i dostać jego akceptację. Zwykle wygodniej, gdy plany zatwierdza główny agent — można też wyznaczyć jednego z członków zespołu na recenzenta planów.
4. Prowadź pracę i reaguj na problemy
Gdy zespół już działa, pilnuj listy zadań i poprawiaj polecenie, gdy coś się sypie.
| Objaw | Co zrobić |
|---|---|
| Agenci co chwilę pytają o pozwolenie i zatrzymują pracę | Zatwierdź wybrane polecenia z góry w ustawieniach projektu. |
| Wynik nie składa się w całość | Przydziel właścicieli plików — agenci prawdopodobnie nadpisują sobie pliki. |
| Któryś agent stoi bezczynnie | Upewnij się, że w poleceniu każdy ma przypisaną pracę albo zależność od innych. |
| Zużycie tokenów rośnie zbyt szybko | Użyj mniejszej liczby agentów — trzy równoległe sesje to z grubsza potrójny koszt. |
| Agenci gubią pracę | Poproś, żeby zapisywali wszystko w plikach tymczasowych, do których mogą wrócić. |
5. Zamknij zespół porządnie
- Gdy praca jest skończona, dopilnuj, żeby główny agent wysłał do członków zespołu prośbę o zamknięcie — odpowiednik „skończ i zapisz pracę”.
- Daj agentowi dokończyć, jeśli odpowie „jeszcze nie skończyłem, nie zamykaj mnie”. Chodzi o to, żeby na koniec wszystko zostało czysto zapisane, a nie przerwane w połowie.
- Sprawdź, że po sesji został uporządkowany wynik, a nie bałagan do posprzątania.
Na co uważać — kiedy nie używać zespołu
Zespoły agentów są wolniejsze i droższe niż pojedynczy agent. Nie sięgaj po nie, gdy:
- proces jest sekwencyjny — kroki idą po kolei (1, 2, 3) i każdy zależy od poprzedniego; to raczej zadanie dla podagentów,
- wszystko ma się zmieścić w jednym oknie kontekstu — czyli w jednej rozmowie i jej historii,
- agenci pracowaliby i tak na tych samych plikach,
- zadanie jest po prostu proste — wtedy zespół to przerost formy.
Mocniejsza funkcja nie znaczy automatycznie lepsza dla tego, co akurat robisz. Po zespół sięgaj wtedy, gdy zadanie ma kilka różnych obszarów, części mogą powstawać równolegle, agenci muszą na siebie reagować i przekazywać sobie zadania, a jakości pilnuje wiele kroków kontroli.