Akt o sztucznej inteligencji (EU AI Act)

Akt o sztucznej inteligencji, znany jako EU AI Act, to rozporządzenie Unii Europejskiej regulujące wykorzystanie systemów sztucznej inteligencji. Jego osią jest podejście oparte na ryzyku: systemy dzieli się na kategorie według tego, jak duże zagrożenie stwarzają dla zdrowia, bezpieczeństwa i praw podstawowych, a zakres obowiązków rośnie wraz z poziomem ryzyka. Część zastosowań uznano za niedopuszczalne i zakazane, a systemy zaliczone do wysokiego ryzyka obejmują szczegółowe wymogi, między innymi co do jakości danych, dokumentacji i nadzoru człowieka.

Akt różni się od wewnętrznego nadzoru nad AI tym, że jest wiążącym prawem, a nie dobrowolnym zbiorem zasad. Organizacja może mieć własną politykę governance, ale to rozporządzenie wyznacza minimalne wymogi, których trzeba dotrzymać przy systemach objętych jego zakresem. Pokrywa się też częściowo z ochroną danych: tam, gdzie system przetwarza dane osobowe, obowiązki z Aktu i zasady prywatności danych trzeba spełnić równolegle.

Dla firmy wdrażającej AI w Unii Europejskiej praktyczne znaczenie ma najpierw ustalenie, do której kategorii ryzyka należy dany system, bo od tego zależą konkretne obowiązki. Spełnienie wymogów dokumentuje się i weryfikuje, co czyni audyt AI naturalnym narzędziem wykazania zgodności. Szczegółowe przepisy, progi i terminy stosowania określa sam tekst rozporządzenia i wytyczne organów unijnych, dlatego konkretne wymogi należy zawsze sprawdzać u źródła.