Słownik AI
Pamięć agenta (agent memory)
agent memory, pamięć agentowa
Pamięć agenta to mechanizm zachowywania informacji przez agenta AI między krokami i sesjami — od krótkotrwałego kontekstu bieżącego zadania po długotrwałą wiedzę zapisaną poza oknem kontekstowym.
- Pamięć krótkotrwała to bieżący kontekst zadania, długotrwała to wiedza zapisana na zewnątrz.
- Pozwala agentowi nawiązywać do wcześniejszych kroków i wcześniejszych sesji.
- To warstwa nad oknem kontekstowym, a nie sam limit tokenów modelu.
Pamięć agenta to sposób, w jaki agent AI zachowuje informacje, by móc działać spójnie przez wiele kroków, a często także wracać do nich w kolejnych sesjach. Wyróżnia się tu dwa poziomy: pamięć krótkotrwałą, czyli bieżący kontekst roboczy danego zadania, oraz pamięć długotrwałą, czyli wiedzę utrwaloną na zewnątrz — w bazie, pliku czy notatniku — z której agent korzysta wybiórczo, gdy jest potrzebna.
Łatwo pomylić to z oknem kontekstowym, ale to nie to samo. Okno kontekstowe jest twardym limitem tego, ile tokenów model widzi naraz; po jego przekroczeniu treść po prostu wypada poza zasięg. Pamięć agenta jest warstwą wyżej: to logika decydująca, co zapisać poza modelem, a co i kiedy ponownie wczytać do okna, by nie utracić istotnych ustaleń. Długotrwałą pamięć często realizuje się przez wyszukiwanie dokumentów, które dobiera do kontekstu tylko trafne fragmenty wcześniejszej wiedzy.
We wdrożeniu firmowym pamięć przesądza o tym, czy agent „pamięta” preferencje klienta z poprzedniej rozmowy, czy za każdym razem zaczyna od zera. Projektuje się ją świadomie: co utrwalać, jak długo przechowywać i jak chronić dane, bo zapisana pamięć staje się trwałym zbiorem informacji o użytkownikach i procesach.
Powiązane pojęcia
Powiązane artykuły